© 2007 Help Dirk

Ontworpen patong design

WEBSITE

DE

FILOSOOF

Graag willen we Dirk Helpen .
Elke financiele bijdrage is gewenst hoe klein ze ook moge wezen .
Dit om Dirk te repatrieren naar Belgie,waar hij verder de nodige therapieen die zeer dringend zijn kan krijgen .

Laat jullie hart spreken .
Ooit kan ons dit ook overkomen .
En Hebben we ook graag hulp van buitenaf .
Hoe klein je bijdrage ook moge zijn .

Donaties kan in Belgie via paypal 3@skynet.be
In Patong Beach bij Baan Tip Top Andre
Montes -Werner
Willem
Rudy Beergarden .

In naam van Dirk alvast heel erg bedankt voor jullie milde steun hoe klein ze ook moge wezen
dank je wel

     Met vriendelijk groeten

     Edwin, Werner en Joseph

Hulp gevraagd voor Dirk Mervielde een Belg in Thailand.

Dirk Mervielde (45) een Belg woonachtig op Phuket in Thailand. Ligt sedert een drietal weken, na een hersenbloeding, in het Vachira Phuket hospital en hij heeft dringend hulp nodig vanuit Belgie. Dirk is op hulp van buitenaf aangewezen. Hij is na zijn hersenbloeding gedeeltelijke verlamd (rechts) en kan niet meer praten. Enkele kennissen hier op Phuket proberen via de ambassade hulp te krijgen.  Niet zozeer om de aandacht want daar is Dirk niet mee geholpen, neen wij zoeken een oplossing voor de volgende problemen.

* Het Vachira Hospital in Phuket heeft Dirk in eerste instantie er goed 'doorheen' geholpen. Maar dit hospital is er niet op ingesteld om mensen met een hersenbloeding te behandelen. Vachira geeft nu te kennen feitelijk verder niets meer voor Dirk te kunnen doen. Hun hulp bestaat momenteel enkel uit het ter beschikking stellen van een bed op een zaal met andere ernstig zieke personen. Verder verstreken zij hem nog voedsel via een infuus. (Qua medicamenten alleen het hoog noodzakelijke). Dirk wordt dagelijks, gewassen, geschoren en verschoond (luiers) door, betaalde, vrijwilligers. Deze vrijwilligers doen hun 'werk' met grote inzet en een warm hart. Maar zij hebben hier (hersenbloeding) geen kennis van of ervaring mee. Wil Dirk een kans op herstel maken dan zou er nu aan herstellende therapie begonnen moeten worden. Maar deze heeft dit hospitaal niet in huis. Bovendien kan de verpleging hier op geen enkele manier communiceren met Dirk. Zij zijn het Engels en zeker het Nederlands niet machtig. Hoe langer er gewacht wordt hoe groter de kans wordt op een terugval of op een herhaling. Ook wordt Dirk's weerbaarheid er naar gelang de tijd verstrijkt niet beter op. Bovendien doe je op zo'n grote ziekenzaal (±36 personen) snel een nieuwe ziekte op en neemt de kans op succesvol herstel af wanneer er tijd verspilt wordt.

Iets over de achtergrond van Dirk. Dirk heeft hier jarenlang een restaurant gehad onder de naam "De Filosoof". Alhoewel Dirk geen domme jongen was. Was hij zeker niet filosofisch. Wel was hij idealistisch, vrolijk, creatief en een harde werker. Dirk stond ook graag voor andere klaar en pakte alles aan. Dirk werkte hard en hij moest dat ook om hier zakelijk te kunnen overleven en dan ook nog iets over te houden voor hem en zijn kleine. Ja, Dirk was hier ook nog eens, alleenstaande, vader en kostwinner voor zijn kleine jongen Peyton (3 jaar). Dirk en Peyton hebben het hier zwaar te verduren gehad. Rath de moeder van Peyton heeft haar zoontje en Dirk 3 maanden na de geboorte van de kleine in de steek gelaten. Dirk stond er vanaf dat moment alleen voor, maar hij was een doorzetter en en heeft Peyton never en nooit willen laten vallen. Hij was en is er dol met zijn kleine. Wegens gezondheids problemen (hartklachten) was hij voornemens terug te gaan naar Belgie. Hij was druk doende om Peyton mee te krijgen. Maar hij beschikte voor de kleine niet over de nodige reis-documenten. Dirk zelf heeft ruim 2 jaar geleden voor de laatste maal Belgie bezocht. Hij deed dit toen voor een kortstondig bezoek. Tijdens dit bezoek heeft Dirk naar 't schijnt klein 'infarct' gehad. Hij heeft dat voor vele verzwegen, want dan had hij toen in zijn toestand niet eens mogen terug vliegen naar Thailand. Ondanks zijn eigen slechte gezondheid heeft hij zich toen gehaast om hier op Phuket weer zelf voor de kleine Peyton te kunnen zorgen. Dat zorgen deed Dirk met liefde en overgave. (Welliswaar ook met fouten) Maar Dirk liet zijn kleine brak niet vallen, hij bleef proberen ondanks het feit dat het zwaar voor hem was.

Dirk was echter  ook nog eens recentelijk 'beroofd' van zijn laatste geld. Na drie jaar niks van zich te hebben laten horen was Rath (de moeder) weer langsgekomen bij Dirk en de kleine. Dirk had haar na veel moeite telefonisch weten op te sporen en haar gevraagd of ze a.u.b. de papieren wilde tekenen waardoor Dirk het vaderschap en hoede-recht over de kleine zou krijgen. Deze papieren had Dirk nodig om in aanmerking te komen voor een Belgische pas en/of minstens Thaise reisdocumenten voor de kleine. Toen Rath de moeder vernam dat Dirk met Peyton naar Belgie wilde gaan. Zegde zij telefonisch toe daaraan mee te willen werken. Zij kwam daarvoor persoonlijk langs. Zo kwam zij na jaren weer voor het eerst in contact met de kleine. Twee weken heeft zij toen met Dirk en Peyton in samen gewoond en vrolijk en knus samen geleefd. Vader Dirk raakte net weer hoopvol en vrolijk gestemd door deze onverwachte 'herstart'. Maar toen Rath een ieders vertrouwen had terug gewonnen en Peyton haar, Rath, weer mama begon te noemen ging ze er met de kleine vandoor. Ze nam daarbij Peyton's kleren mee (goed) maar ook de schamele kluis-inhoud (slecht). Dirk raakte door de 'kidnapping' van zijn zoon volledig over zijn toeren. Hij zocht steun zoeken bij politie en ambassade. De ambassade kon weinig voor hem doen. Voor papieren had hij uiteraard weer Rath's, nog immer ontbrekende, handtekening nodig. Maar zonder kleine had hij die papieren niet meer nodig. De Thaise politie kon ook niet helpen want binnen de Thaise wetgeving had de moeder niets strafbaars gedaan. (Iedere ouder mag hier zijn of haar kind meenemen, zolang de rechter hem/haar niet de ouderlijke macht ontzegd, of de ouder er schriftelijk vrijwillig afstand van heeft gedaan). Dirk begon te dwalen en te dolen en sloot de deuren van zijn restaurant. Hij kon niet meer werken. Hij liep de hele dag alleen maar met Peyton in gedachte rond. Hij kreeg wederom hartklachten en verkocht zijn inventaris om opnieuw geld vrij te maken voor tickets. Wel bleef hij zoeken en speuren en JA.. na een maand kreeg hij uiteindelijk de Thaise grootouders aan de lijn. Rath had de kleine bij hen achter gelaten. En zij wilde hem wel afstaan. Dirk kon Peyton bij hen in Si Sa Ket ophalen (1.250 km enkele reis vanaf Phuket) en terug hebben, mits tegen een 'kleine' financiele tegemoetkoming. Dirk heeft toen zo'n 600 Euro aan de grootouders moeten geven en is weer terug-gereisd naar Phuket alwaar de kleine wegens ziekten- en uitputtings- verschijnselen linea recta het ziekenhuis in moest.

Mensen kom aan Dirk en Peyton hebben hulp nodig. Voor de kleine Peyton hebben we opvang. In Phuket Sunshine Village is hij van harte welkom. Phuket Sunshine Village is een net nieuw tehuis voor (Tsunami) wees-kinderen, maar ook kinderen in Peyton's situatie zijn daar van harte welkom en goed thuis. (zie website www.phuketsunshinevillage.org ) Natuurlijk blijft de toekomst voor een hereniging met zijn vader op deze manier open en ook ondertussen zullen wij Peyton regelmatig bezoeken en bij ons vertroetelen. Wij zijn er van overtuigd dat Peyton hier momenteel in de beste handen is. Ook vader Dirk beseft zich dit. Want in zijn toestand kan hij de komende maanden of zelfs jaren niets voor het kind doen, dan het beste hopen.

Ons hulpverzoek is dan ook eerstens gericht op Dirk. Geef Dirk een kans om te herstellen. Hier kan hij nimmer de optimale verzorging krijgen. Er zijn hier wel degelijk ziekenhuizen die de benodigde verzorging kunnen bieden en die kunnen ook de bijbehorende therapieen geven maar dan blijft de taalbarierre onverlet. Dat probleem kunnen we hier simpelweg niet oplossen. Daarom en daarvoor is Dirk aangewezen op hulp vanuit en verpleging in Belgie.

Mensen help geef Peyton hulp. Hulp in de Hoop dat Dirk zijn vader blijft leven.

     Met vriendelijk groeten

     Edwin, Werner en Joseph

Klik hier voor je donatie